Utrzymanie rzutem na taśmę

Przed sezonem z Odry odeszli podstawowi zawodnicy, którzy stanowili o sile ataku: Wiliński i Krótki. Na ich miejsce klub zakupił m.in. Krausa z GKS Jastrzębie, i Deca z Górnika Łęczna. Trener zapowiadał walkę o utrzymanie i miał rację. Wiele nie pomogło ściągnięcie do Wodzisławia we wrześniu byłego reprezentanta Polski Kazimierza Dolnego.

Po rundzie jesiennej Odra zajmowała 9 miejsce z dorobkiem 14 pkt. O utrzymanie w II lidze kibice drżeli do ostatniej kolejki, w której nasz zespół mierzył się z Odrą w Opolu. Porażka oznaczałaby granie w barażu ze zwycięzcą jednej z grup III ligi. Na szczęście piłkarze stanęli na wysokości zadania. Zwycięstwo 2:1 zapewniło drużynie spokojnie utrzymanie się w II lidze.

Sezon 1987/88 zapamiętamy dzięki wyrównanym meczom w Wodzisławiu z drużynami, które awansowały do ekstraklasy – Ruchem Chorzów i GKS-em Jastrzębie. Z Ruchem udało się zremisować, z kolei GKS wygrał 1:0 strzelając bramkę w końcówce spotkania.

Drużyna z Wodzisławia wygrała 12 meczów, 6 zremisowała i 12 przegrała. Stosunek bramek 28:27. Królem strzelców został Ryszard Wieczorek, zdobywca 9 goli.

Od 1988 roku w zespole Odry działo się coraz gorzej. Jak wspominają działacze, był to efekt pogarszającej się sytuacji organizacyjnej klubu. Przemiany ustrojowe, transformacja gospodarcza szczególnie dotknęła kluby sportowe finansowane przez zakłady pracy. Również Odra już niedługo miała być wyłączona spod opieki KWK „1 Maja”. Te wyniki miały bezpośrednie przełożenie na wyniki drużyny.

Poligrafia

Kadra